|
در بررسی جايگاه فرش
در اين نقاشیها بخوبی مشاهده میشود ؛ تفاوت
تابلو های هنرمندان ايتاليايی با اثر هولباين ( «
چهره مارگانت گئورگ گيزه » ) در نحوه کاربرد و
استفاده از فرش در آنها است . در شمايل های مذهبی
، فرش به روی زمين يا پلکان قرار گرفته ولی در
نقاشی هولباين از فرش بعنوان روميزی استفاده شده
است . استفاده از واژه روميزیِ دستبافِ گرانبها ،
در بعضی متون تاريخِ هنر بجای فرش يا قاليچه ، اين
نظر را تقويت میکند که حضور فرش در پرترههای
اشخاص ، نشانی از ثروت و جايگاه اجتماعی برتر آنان
در آن روزگار باشد . در حقيقت دليل سالم ماندن
بسياری از اين دستبافته ها در اروپا به علت عدم
استفاده بعنوان زير انداز و کفپوش بوده است .

|